Impressie van een bezoeker

De diversiteit was groot; jong, oud, tattoos, kruisjes, lange rokken en driedelig zwart. Mensen met allerlei achtergronden, maar toch verbonden aan elkaar door het thema.

Om halfelf opende Kees, de voorzitter van de cliëntenraad, de dag. Hij begon met een overdenking vanuit de Bijbel. Het greep me aan. Jezus had Maria Magdalena verlost uit zwaar lijden door zeven duivelen uit te werpen, daarna ging ze Jezus volgen. Toen Jezus moest lijden aan het kruis, was Maria Magdalena erbij. Er staat nergens dat ze sprak. Er staat nergens dat ze ging. Nee, ze was er. Toen iedereen Jezus verliet, bleef Maria. Zonder woorden, maar wel beschikbaar. Maria leed mee.

Het is zo makkelijk om via negatieve bewoordingen naar elkaar te wijzen als je in moeilijkheden terecht komt en je soms het contact met elkaar kwijtraakt. Maria Magdalena is een voorbeeld hoe we elkaar constructief elkaar kunnen blijven steunen. Ook als we overmand zijn door verdriet en pijn. Woorden zijn dan niet nodig, vaak ook niet mogelijk, maar blijf beschikbaar…

Na deze indrukwekkende overdenking volgde een lange pauze. Fijn om even je gedachten te laten gaan, wat te drinken en mensen te ontmoeten. Ik raakte aan de praat met mijn buurman. Nooit eerder gezien, een andere woonplaats en een andere kerkelijke achtergrond. Maar we vonden zo veel herkenning bij elkaar. We konden naar elkaar luisteren, elkaar bemoedigen en van elkaar leren. Er was verbinding. Deze ontmoetingen zijn de kracht van de themadag.

Na de pauze hield José Geertsema (oud-medewerker van Eleos) een lezing gebaseerd op haar eigen leven. Het ging over de impact van een ernstige langdurige ziekte op de rest van het gezin. Wat als je omgeving het niet kan bevatten… Wat als je het zelf niet kunt bevatten… Wat als je het als gezinsleden onderling verschillend beleeft… Wat als je daardoor het contact met elkaar verliest… Kun je elkaar, als gezinsleden, tot steun zijn? Wie is God voor je, juist in zo’n donker dal? Hoe leer je leven in het hier en nu? En welke invloed heeft eenzaamheid? Hoe kun je leren om uit je, soms zelfgekozen, eenzaamheid te stappen? Je kwetsbaar open te stellen? Je opnieuw te verbinden?

Een indringende lezing die mij ook een spiegel voorhield. Wat was de invloed van mijn psychische ziek zijn op de anderen? Waardoor zijn we, als broers en zussen, elkaar kwijtgeraakt? Op welke manier is opnieuw leren verbinden mogelijk? Wat is mijn eigen rol hierin?

Na deze diepgaande en herkenbare lezing was het tijd voor een lange pauze. Zo heerlijk eet ik thuis nooit! Keuze in overvloed! Groentesoep, salade, broodjes, vleeswaren, kaas en een kroket. Terwijl ik genoot van dit heerlijks, kwam ik zomaar een oud-groepsgenoot tegen! Wat een verrassing! En wat fijn om elkaar weer eens te spreken!

Na de pauze kon ik kiezen wat ik’ s middags wilde doen. Waar had ik behoefte aan? Een rondrit op de huifkar met lotgenoten? Actief aan de slag met Oudhollandse spelen? Nee, toch naar het forum. Doorpraten met Kees, José en Ewoud (psychiater en eerste geneeskundige bij Eleos).

Tijdens het forum kwam er een breed scala aan onderwerpen langs. Het ging over autisme, rouw en roddel. Over je geloof als je diep in de put zit en therapie krijgt. Ik vond het forum indrukwekkend. Mensen toonden kun kwetsbaarheid, hun onzekerheid, hun pijn en hun verdriet. Mensen luisterden, dachten met elkaar mee en bemoedigden elkaar. Allemaal onbekenden, allemaal verbonden rond hetzelfde thema.

Dank cliëntenraad voor deze dag van herkenning, verbinding en bemoediging! Volgend jaar kom ik weer!