Overdag hield ik me groot vanwege de kinderen, maar ’s nachts lag ik te piekeren en huilen in bed.

Judith — cliënt bij Eleos

"Overdag hield ik me groot vanwege de kinderen, maar ’s nachts lag ik te piekeren en huilen in bed. De scheiding met mijn man was traumatisch. Ik raakte in een depressie en leefde in constante angst. Uiteindelijk was er geen andere keus dan opname in een behandelcentrum.

Als ik mezelf vergelijk met drie jaar geleden zie ik een wereld van verschil. Wat ben ik veranderd in de afgelopen jaren dat ik in Espalier woonde. Ik kwam binnen als een schuw vogeltje, vermeed zoveel mogelijk contact met mensen en leefde in mijn eigen wereldje. Het liefst was ik voor iedereen onzichtbaar.

Dat had natuurlijk een oorzaak. Ik trouwde op jonge leeftijd en een jaar na ons trouwen werd onze eerste dochter geboren. Ik kon mijn geluk niet op. Maar langzamerhand veranderde er iets in de relatie tussen mij en mijn inmiddels ex-man. Hij was veel aan het werk en op de momenten dat hij thuis was, was hij vaak met zichzelf bezig. Hij vroeg nooit hoe mijn dag was en zag nauwelijks om naar onze dochter. Ik dacht dat het aan mij lag en deed harder mijn best voor zijn aandacht. Wellicht zou onze relatie verbeteren bij de komst van ons tweede kind. Maar ik was te hoopvol, er veranderde niets. Hoewel hij wel blij was dat hij een zoon had, een naamdrager die zijn naam zou voortzetten. Vier jaar later werd ons derde kind geboren. Onze relatie was inmiddels amper nog een relatie te noemen. We woonden onder een dak en dat was het.

Ik zag het niet meer zitten samen. Ik vroeg mijn man om samen relatietherapie te volgen, hij wilde niet. Hij zag niet in wat hij moest veranderen, en voor mijn gevoel legde alle schuld bij mij. Dit was voor mij het begin van het eind. Ik gaf, ook na verschillende gesprekken in de kerk, aan geen andere weg te zien dan een scheiding.

Ik zal je de verdere details besparen, maar we belandden in een vechtscheiding, waar naast wijzelf ook de kinderen de dupe van waren. Overdag kon ik aan niets anders denken, de nachten lag ik te piekeren. Hoe zou de toekomst er verder uitzien voor ons? Mijn man had altijd de financiën geregeld en was de kostwinner. Was dit wel een goede keuze geweest?

Uiteindelijk belandde ik in een psychose. Angsten beheersten mijn leven en ik was depressief. Omdat het op dat moment beter voor mij was, werd ik opgenomen in een behandelcentrum. Dat vond ik heel heftig, want ik moest mijn kinderen achterlaten; de kinderen waarvoor ik alles over had. Maar ik kon niet meer voor ze zorgen. In het behandelcentrum kwam ik op een gesloten afdeling terecht, later mocht ik naar de resocialisatie-groep. Al die tijd heb ik weinig contact gehad met mijn kinderen.

Toen ik uitbehandeld was verhuisde ik naar Espalier, een woonvorm van Eleos. Ik kreeg hier mijn eigen kamer, maar er werd nog wel goed op mij gelet. Het liefst vermeed ik alle contact. Ik zat veel op mijn kamer en er waren dagen dat ik alleen maar huilde en piekerde over de toekomst. Om beter om te gaan met mijn angsten heb ik buiten Espalier cognitieve gedragstherapie gehad. Dat hielp gelukkig, hoewel het herstel langzaam ging.

Maar ik merkte aan mezelf dat ik langzaam aan meer zelfvertrouwen kreeg. Ik twijfelde minder aan mezelf en de keuzes die ik had gemaakt. Ook de begeleider merkte dat ik meer aan kon en ze gaf me steeds meer verantwoordelijkheden, ook binnen het huishouden. Ook begon ik verder vooruit te kijken, naar de toekomst. Ik begon met vrijwilligerswerk, en dit gaf me opnieuw meer moed en zelfvertrouwen. Ik zal eerlijk bekennen, het ging wel met vallen en opstaan, maar dat schijnt erbij te horen. Na twee jaar werd ik steeds stabieler en ik begon zelfs na te denken over een betaalde baan. Mijn begeleider bracht me in contact met een jobcoach, hoewel betaald werk er voor mij op dat moment toch nog niet helemaal in zat. Mijn vrijwilligerswerk kon ik wel verder uitbreiden.
Ook het contact met mijn kinderen kwam weer op gang, eerst telefonisch en later kwamen ze ook af en toe langs. Dat vond ik wel spannend, want ze zagen niet de sterke moeder die ze kenden. Gelukkig verloopt het contact goed.

Een andere ontwikkeling die een grote rol speelde is dat ik weer ben gaan daten. En inmiddels heb ik sinds een jaar een hele lieve vriend die ik volledig vertrouw. Hij kent mijn hele verhaal en houdt nog steeds van me. Dit geeft me een hoop zelfvertrouwen.

Op het moment dat ik dit schrijf woon ik zelfstandig. Wel krijg ik af en toe nog begeleiding thuis, maar dit wordt komende tijd verder afgebouwd. Het contact met mijn kinderen loopt goed en ik heb een betaalde baan van 28 uur. Wat ook mooi is, is dat ik een groot sociaal netwerk heb van mensen in de buurt en in de kerk. Zij vangen mij op wanneer ik terugval. Gelukkig heb ik afgelopen jaren ook geleerd wat mijn zwakke plekken zijn, waardoor ik weet wat ik moet doen als het niet goed gaat.

Ik ben dankbaar, vooral als ik zie waar ik vandaan kom. Ik heb weer hoop in de toekomst."

*dit ervaringsverhaal is waargebeurd, maar Judith is niet haar echte naam

zelftest

Herken jij jezelf in dit verhaal? Beantwoord een anoniem een aantal eenvoudige vragen en ontdek of dit thema bij je past.

doe de zelftest

contact

Mail of bel als je meer informatie wilt of gewoon eens wilt praten.

neem contact op

ervaringen van anderen

Ik wist maar één uitvlucht en dat was: weg.
Ik wist maar één uitvlucht en dat was: weg.
Frank — cliënt bij Eleos
Overdag hield ik me groot vanwege de kinderen, maar ’s nachts lag ik te piekeren en huilen in bed.
Overdag hield ik me groot vanwege de kinderen, maar ’s nachts lag ik te piekeren en huilen in bed.
Judith — cliënt bij Eleos
Ik moest voor mijn gevoel de hele dag over mijn schouder kijken.
Ik moest voor mijn gevoel de hele dag over mijn schouder kijken.
Jos — cliënt bij Eleos
Ik kon mijn gedachten niet rustig krijgen en had last van nachtmerries en paniekaanvallen.
Ik kon mijn gedachten niet rustig krijgen en had last van nachtmerries en paniekaanvallen.
Gerard — cliënt bij Eleos
Ik had moeite in het contact met collega’s en kon mijn emoties niet goed uiten.
Ik had moeite in het contact met collega’s en kon mijn emoties niet goed uiten.
Tessa — cliënt bij Eleos
In mijn hoofd ben ik bezig met andere dingen en dan kan ik mijn gedachten niet goed bij de huishoudelijke taken houden.
In mijn hoofd ben ik bezig met andere dingen en dan kan ik mijn gedachten niet goed bij de huishoudelijke taken houden.
Sarien — cliënt bij Eleos
Dichtslaande deuren, toeterende auto’s, niezende mensen of zelfs een binnenkomend appje leverden een heftige schrikreactie op.
Dichtslaande deuren, toeterende auto’s, niezende mensen of zelfs een binnenkomend appje leverden een heftige schrikreactie op.
Marieke — cliënt bij Eleos
Ik kon niet langer dan twee minuten hetzelfde doen en had constant liedjes in mijn hoofd.
Ik kon niet langer dan twee minuten hetzelfde doen en had constant liedjes in mijn hoofd.
Ferry — cliënt bij Eleos
Ik lag veel op bed en ondernam nauwelijks iets. Een activiteit als lezen, wat ik normaal uren kon doen, lukte al niet.
Ik lag veel op bed en ondernam nauwelijks iets. Een activiteit als lezen, wat ik normaal uren kon doen, lukte al niet.
Lydia — cliënt bij Eleos
Ik was bang om anderen te vertrouwen en had het idee dat iedereen mij veroordeelde.
Ik was bang om anderen te vertrouwen en had het idee dat iedereen mij veroordeelde.
Inge — cliënt bij Eleos
Het voelde zo verkeerd om mezelf te snijden, maar ik kon er niet mee stoppen.
Het voelde zo verkeerd om mezelf te snijden, maar ik kon er niet mee stoppen.
Rutger — cliënt bij Eleos
Ik raakte in paniek bij het zien of ruiken van brand, maar ik had niet gedacht dat het een trauma zou zijn.
Ik raakte in paniek bij het zien of ruiken van brand, maar ik had niet gedacht dat het een trauma zou zijn.
Elise — cliënt bij Eleos
Mijn conclusie dat mensen niet te vertrouwen zijn, zat zo diep dat ik alles en iedereen vermeed.
Mijn conclusie dat mensen niet te vertrouwen zijn, zat zo diep dat ik alles en iedereen vermeed.
Eva — cliënt bij Eleos
Vaak was het een grote waas van allerlei prikkels, ik kon niet meer helder nadenken.
Vaak was het een grote waas van allerlei prikkels, ik kon niet meer helder nadenken.
Vincent — cliënt bij Eleos
Ik had vaak last van driftbuien. Daarbij voelde ik zoveel woede in me, dat ik alles om me heen wegsmeet.
Ik had vaak last van driftbuien. Daarbij voelde ik zoveel woede in me, dat ik alles om me heen wegsmeet.
Adrie — cliënt bij Eleos
Ik lag het liefste in bed en kon niet op positieve gedachten komen.
Ik lag het liefste in bed en kon niet op positieve gedachten komen.
Alette — cliënt bij Eleos
Toen hoorde ik liedjes op de radio, die gingen over wat ik deed. Ik dacht dat het demonen waren.
Toen hoorde ik liedjes op de radio, die gingen over wat ik deed. Ik dacht dat het demonen waren.
Walter — cliënt bij Eleos
De paniek was gewoon zo overweldigend dat het moeilijk was om niet toe te geven aan de dwang.
De paniek was gewoon zo overweldigend dat het moeilijk was om niet toe te geven aan de dwang.
Bart — cliënt bij Eleos