Ik kon niet langer dan twee minuten hetzelfde doen en had constant liedjes in mijn hoofd.

Ferry — cliënt bij Eleos

Elk moment van de dag had ik muziek in m’n hoofd. Bepaalde woorden associeerde ik meteen met een liedje. Dan zat dat vervolgens vast in m’n hoofd, totdat ik weer een volgend woord hoorde dat me aan een liedje deed denken. Als ik achter m’n bureau ging studeren, kon ik me soms twee of drie minuten concentreren. Maar daarna was het voorbij en kwam ik geen steek verder.

Ik ben de oudste van vier jongens. Al op jonge leeftijd merkte ik dat ik druk was. Thuis was ik altijd aan het rondrennen. In de klas lette ik vaak niet op en staarde ik minutenlang uit het raam. Wat ik wel goed kon was lezen. Al toen ik zes jaar oud was, las ik op het niveau van groep 8. In een boek kon ik me helemaal verliezen. Dan had ik geen moeite om me te concentreren.

Ik kan me niet herinneren dat ik op de basisschool al liedjes in m’n hoofd had. Op de middelbare school had ik dat wel. Toch liep ik moeiteloos door de middelbare school heen. In m’n sociale contact liep het prima, maar zodra ik een keer écht aan de bak moest lukte het niet.

Tijdens mijn studie kwam ik erachter dat het echt wel een obstakel werd. Door m’n concentratieproblemen ging ik schoolwerk uitstellen en moest ik altijd tegen de deadline aan werken. Dat hield ik wel vol, maar leverde me ook veel stress op. Door de stress en chaos in mijn hoofd onthield ik geen afspraken en kwam ik vaak te laat.

Het was moeilijk om mijn gedachten te ordenen. Ik kon soms heel erg van de hak-op-de-tak springen en mijn redenaties waren soms onduidelijk. In mijn hoofd klopte het dan allemaal, maar voor mijn omgeving was het onduidelijk.

Toen ik een keer met mijn vriendin een film had gekeken en na afloop maar de helft van het verhaal kon uitleggen, kwam ik tot de conclusie dat ik hulp nodig had. Naast de spanning door de studie en dat ik veel afspraken vergat, was dit de druppel. Via de huisarts kwam ik bij een psycholoog terecht, die met me in gesprek ging over wat me dwars zat.

Eerst wilde ik niet. Ik schaamde me ervoor dat ik niet gewoon zelfstandig kon studeren en werken. Ik wilde geen hulp, ik wilde het vooral op m’n eigen manier doen. De eerste gesprekken verliepen dan ook nogal stroef. Ik gaf niet toe dat ik echt problemen had, hoewel ik heel goed wist wat me dwars zat.

Uiteindelijk prikte de psycholoog er doorheen. Zij liet me inzien hoeveel makkelijker het zou zijn als ik leerde omgaan met mijn concentratieprobleem. Ik werkte via e-health aan mijn vaardigheden rondom planning en structuur. Ook ruimde ik mijn kamer en bureau op. In een omgeving met zo min mogelijk prikkels kon ik al veel beter studeren.

Langzamerhand leerde ik er mee omgaan. Ik creëer voor mezelf de omstandigheden waarin ik het beste kan functioneren. Zo zorg ik dat ik afspraken bewust te vroeg in mijn agenda zet, zodat ik in ieder geval op tijd ben. Ook helpt het om een dagelijks ritme in te bouwen. Wanneer ik elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip op sta en ga slapen, heb ik overdag veel minder moeite om me te concentreren.

Waar ik voorheen de halve dag afgeleid was, kan ik nu bijna al mijn tijd efficiënt besteden. Ik zal nooit kunnen werken in een omgeving met teveel prikkels, maar ik heb wel geleerd hoe ik met mijn concentratie om kan gaan.

*dit ervaringsverhaal is waargebeurd, maar Ferry is niet zijn echte naam

Zelftest

Herken jij jezelf in dit verhaal? Beantwoord een anoniem een aantal eenvoudige vragen en ontdek of dit thema bij je past.

Doe de zelftest

Contact

Mail of bel als je meer informatie wilt of gewoon eens wilt praten.

Neem contact op