Persoonlijkheidsstoornis

Van een persoonlijkheidsstoornis wordt gesproken wanneer iemand ten gevolge van zijn persoonlijke eigenschappen niet redelijk kan functioneren in verschillende sociale situaties. Denk bij dit laatste aan familie- en vriendschappelijke relaties en aan werk of studie.

Hoe ontstaat een persoonlijkheidsstoornis?

De vraag naar dé oorzaak van iemands persoonlijkheidsstoornis kan moeilijk worden beantwoord. In het algemeen kun je zeggen dat het altijd gaat om een combinatie en samenspel van factoren. Naar het ontstaan van deze stoornissen wordt veel onderzoek gedaan. Uit deze onderzoeken blijkt dat voor een belangrijk deel (ongeveer de helft) iemands aanleg bepaalt hoe hij omgaat met zijn gevoel en op welke manier zijn gedachtenvorming verloopt. De andere helft wordt bepaald door omgevingsfactoren. Hierbij kan gedacht worden aan moeilijke dingen die iemand meemaakt in de kinderjaren, maar ook aan maatschappelijke en culturele factoren.

De wisselwerking tussen aanleg en omgevingsfactoren kan bepalen in hoeverre iemand zich ontwikkelt tot een persoon met een redelijk gezonde persoonlijkheid of tot iemand met een bepaalde vorm van een persoonlijkheidsstoornis. Iemand die nogal ingehouden, verlegen is van nature en tijdens de gehele basisschoolperiode geplaagd wordt en geïsoleerd, zal daar mogelijk langdurige schadelijke gevolgen van ondervinden. Het is goed denkbaar dat zo iemand de neiging ontwikkelt lastige contacten en conflicten uit de weg te gaan en zich zo veel mogelijk in te houden uit angst voor afkeuring; trekken die passen bij de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.