Eetstoornis

Bij mensen met een eetstoornis is er sprake van verstoord eetgedrag. Waar eten normaal een gezellig gebeuren kan zijn, zijn personen met een eetstoornis zo sterk bezig met eten en hun gewicht dat het eten een obsessie is geworden.

Omgaan met eetstoornis

Naastbetrokkenen
Als een gezinslid lijdt aan een eetstoornis, heeft dat invloed op de andere gezinsleden en de onderlinge relaties in een gezin. De mensen in de directe omgeving van een patiënt met een eetstoornis zijn vaak bezorgd en voelen zich onmachtig om de patiënt te helpen. Helpen lukt niet echt of werkt zelfs averechts. Men vraagt zich af hoe een kind, partner, broer of zus het beste geholpen kan worden. Andere kinderen uit het gezin vragen zich ook af hoe zij hun ouders kunnen helpen in de zorg om een broer of zus met een eetstoornis. Kortom: er is veel onzekerheid.
De reacties van de omgeving beïnvloedt ook de manier waarop een patiënt omgaat met en aankijkt tegen zijn of haar eetstoornis. Soms voelt hij/zij zich gesteund en geholpen, op andere momenten faalt hij/zij en voelt zich een lastpost met een probleem.
Er is dus sprake van een beïnvloeding op meerdere niveaus: van de patiënt naar naasten, tussen de naasten onderling en van de naasten naar de patiënt.

Enkele tips:

  • Neem als ouder initiatief als u denkt dat uw kind aan een eetstoornis lijdt. Maak het bespreekbaar, betrek samen de huisarts voor advies. 
  • Blijf kiezen voor een open en eerlijke manier van omgaan met elkaar.
  • Wordt geen therapeut, maar verwijs naar professionals.
  • Vermijdt exclusieve contacten of exclusieve vertrouwelijkheid. 
  • Niemand is een eetstoornis: heb het vooral ook eens over andere dingen.
  • Verander uw eetgedrag niet bij voorbaat omwille van een patiënt met een eetstoornis.
  • Leef mee en bid voor de ander.

Lees ook de signalenkaart eetstoornissen


 

 ervaringsverhalen eetstoornis
     op onze jongerensite Mindguide

overige ervaringsverhalen