Regelgeving opname

Opname in de fontein is een ingrijpende gebeurtenis. Als gevolg van uw psychische klachten moet u uw thuissituatie voor enige tijd verlaten. Het is een stap die niet eenvoudig is en daarom met de nodige zorg omringd moet worden; zowel voor, tijdens als na de opname.
De hulpverleners en het overige personeel van de fontein doen hun uiterste best er voor te zorgen dat het verblijf in de kliniek uw herstel zo goed mogelijk bevordert. De fontein wil een vertrouwde en veilige therapeutische omgeving zijn voor alle patiënten. Dit vraagt onder andere om duidelijke regels en afspraken over wat we van elkaar mogen verwachten. 

Vrijwillige opname in de kliniek

Wat is een vrijwillige opname?
Een vrijwillige opname betekent dat u uit vrije wil in de fontein bent. Misschien ervaart u uw opname niet als vrijwillig, omdat u geen andere keus hebt. 'Vrijwillig' is daarom vooral een juridisch woord. Het geeft aan dat u instemt met uw opname, hoe vervelend u dit misschien ook vindt.

Wat betekent een gedwongen opname?
Een gedwongen opname betekent dat u tegen uw wil in opgenomen wordt in de fontein, om behandeld te worden voor een psychische stoornis. Er moet daarbij sprake zijn van een ernstige dreiging van gevaar voor uzelf of anderen.

Welke vormen van gedwongen opname zijn er?

Er zijn twee vormen van gedwongen opname:

De Inbewaringstelling (IBS)
Dit is een spoedmaatregel die genomen wordt door een burgemeester. De opname moet binnen 24 uur plaatsvinden. 

De Rechterlijke machtiging (RM)
Dit is een beslissing van een rechter om u te laten opnemen. Er is geen haast geboden bij de opname.

Wat zijn mijn rechten gedurende de opname?

Uw rechten staan beschreven in de brochure Rechten en Plichten in de hulpverlening. Deze brochure heeft u bij de aanvang van uw behandeling ontvangen. Bij opname in de kliniek geldt een aantal aanvullende rechten. Het betreft:

Recht op contact met de buitenwereld
U hebt recht op contact met de wereld buiten de kliniek. U kunt naar de radio luisteren, boeken, kranten en tijdschriften lezen, post ontvangen en versturen en telefoneren. Tijdens de bezoekuren kunt u bezoek ontvangen. In het geval van een gedwongen opname - en in bepaalde bij wet vastgelegde crisissituaties - kan uw recht op contact (tijdelijk) worden beperkt.

Recht op bewegingsvrijheid
U heeft recht op bewegingsvrijheid. Als u vrijwillig bent opgenomen - en niet op een gesloten afdeling verblijft - mag u de afdeling en de kliniek verlaten als u dat wilt. Vanzelfsprekend wordt er wel van u verwacht dat u deelneemt aan de behandeling volgens de met u overeengekomen behandelingsovereenkomst. 

Recht op privacy
Recht op privacy betekent dat u het recht hebt u terug te trekken in uw eigen kamer. Alleen, maar ook met andere patiënten of met bezoek. Hierbij dient u rekening te houden met de huisregels binnen de fontein. Ook bij dit recht geldt dat uw rechten in overleg ingeperkt kunnen worden. De afspraken hierover worden vastgelegd in uw behandelingplan. 

Recht op persoonlijke bezittingen
U kunt eigen spullen meenemen naar de fontein. U dient hierbij rekening te houden met de beperkte ruimte op uw kamer en afdeling. Gevaarlijke voorwerpen neemt een medewerker van de kliniek in bewaring. U krijgt een bewijs van ontvangst waarin de voorwerpen staan omschreven. Bij uw vertrek worden de voorwerpen aan u teruggegeven.
De kliniek raadt u aan geen waardevolle spullen mee te nemen naar de kliniek.

Wat zijn Middelen en Maatregelen?

Middelen en Maatregelen zijn tijdelijke manieren om gevaar af te wenden. In de fontein kennen we de volgende middelen en maatregelen.

Afzondering
U verblijft in een kamer met een bed, tafel en stoel, een kast en een wastafel. De deur is op slot. 

Separatie
U verblijft in een kale ruimte met een matras en een deken. De deur is op slot. 

Medicatie
Tegen uw wil krijgt u kortwerkende medicatie.

Toediening van vocht of voedsel
U krijgt onder dwang vocht of voedsel binnen via de neus naar de maag (sonde). 

Wanneer worden Middelen en Maatregelen gebruikt?
In een noodsituatie. Die ontstaat wanneer u onverwachts in een toestand raakt waarbij u uzelf niet meer in de hand heeft. Dan dreigt het gevaar dat u uzelf of anderen iets aandoet en dat wil men voorkomen. Zodra de noodsituatie voorbij is, worden de Middelen en Maatregelen ingetrokken.

Mag ik tijdens mijn opname zelf over mijn geld beslissen?
Zeker. Alleen als u door de rechter onder curatele bent gesteld of als u een bewindvoering heeft gekregen kunt u niet meer over uw eigen geld beslissen. Het is mogelijk dat u uw geld niet zelf wilt beheren omdat uw hoofd er niet naar staat. Dan kunt u de kliniek vragen om u te helpen. U kunt het beheer van uw geld ook uit handen geven. De toestemming daarvoor kunt u altijd weer intrekken.

Wanneer wordt besloten tot ontslag?
Wanneer u en uw behandelaar vinden dat de doelstelling van uw behandeling behaald is, kunt u ontslagen worden. Dit wordt ‘ontslag in goed overleg’ genoemd. Uw behandelaar kan een aanvullende behandeling voor u regelen, bijvoorbeeld bij de ambulante zorg of bij de dagkliniek.

Kan ik ook tegen advies van mijn behandelaar in ontslag nemen?
Dat is mogelijk wanneer u vrijwillig bent opgenomen en vindt dat verdere behandeling niet nodig is. Als uw behandelaar uw vertrek niet verantwoord vindt voor uzelf of uw omgeving, kan hij een inbewaringstelling (IBS) aanvragen.

Kan ik gedwongen ontslagen worden?
Dat is in een aantal gevallen mogelijk, bijvoorbeeld wanneer u elke vorm van behandeling weigert, of wanneer u de huisregels ernstig overtreedt. Het komt voor dat patiënten langer opgenomen willen blijven, terwijl de overeengekomen opnameperiode voorbij is en de behandelaar van mening is dat voortzetting van de opname niet bijdraagt aan verder herstel. Ook in dat geval kan uw behandelaar tot ontslag besluiten.

De Inbewaringstelling (IBS)

Wat is een IBS?
Een IBS is een spoedmaatregel om u gedwongen op te nemen in een psychiatrisch ziekenhuis.

Wanneer kan ik een IBS krijgen?
U kunt een IBS krijgen als mensen uit uw omgeving bang zijn dat u uzelf of anderen iets aan zult doen. Deze mensen vinden dat u zich moet laten opnemen in een psychiatrisch ziekenhuis, maar u bent daartoe niet bereid. Zij benaderen een arts of de politie.

Hoe wordt bepaald of ik een IBS krijg?
Om een IBS te krijgen moet uw situatie voldoen aan een aantal voorwaarden: 

• er moet sprake zijn van een ernstige dreiging van gevaar voor uzelf of anderen; 
• deze dreiging wordt veroorzaakt door uw psychische stoornis; 
• de dreiging is zo dringend dat er op korte termijn iets gedaan moet worden; 
• opname in een psychiatrisch ziekenhuis is de enige mogelijkheid om de dreiging af te wenden.

Wat wordt verstaan onder het begrip ‘gevaar’?
De wet geeft van het begrip gevaar de volgende omschrijving: 
Gevaar voor degene die het veroorzaakt, hetgeen onder meer bestaat uit:

• het gevaar dat betrokkene zich van het leven zal beroven of zichzelf ernstig lichamelijk letsel zal toebrengen; 
• het gevaar dat betrokkene maatschappelijk te gronde gaat; 
• het gevaar dat betrokkene zichzelf in ernstige mate zal verwaarlozen; 
• het gevaar dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen zal oproepen.

Gevaar voor een of meer anderen, hetgeen onder meer bestaat uit:

• het gevaar dat betrokkene een ander van het leven zal beroven of hem ernstig lichamelijk letsel zal toebrengen; 
• het gevaar voor de psychische gezondheid van een ander; 
• het gevaar dat betrokkene een ander, die aan zijn zorg is toevertrouwd, zal verwaarlozen.

Gevaar voor de algemene veiligheid van personen of goederen:

• In de praktijk kunnen zich ook andere ernstige gevaarsituaties voordoen die passen binnen het gevaarcriterium zoals de wet BOPZ dat aangeeft. Bij gevaar voor uzelf of anderen behoeft dus niet alleen gedacht te worden aan suïcidaal gedrag, zelfbeschadiging of geweld tegen anderen. Het kan ook gaan om ernstige zelfverwaarlozing, ernstig gevaar voor het maatschappelijk en sociaal bestaan van de patiënt, gevaar in het verkeer, of het opwekken van agressie bij anderen. Bij gevaar voor anderen gaat het behalve om geweld ook om ernstig gevaar voor de geestelijke gezondheid van bijvoorbeeld de buren van de patiënt en het creëren van blijvende explosieve situaties in de sociale omgeving van de patiënt, waardoor geweld onafwendbaar lijkt.

Wie bepaalt of ik een IBS krijg?
De burgemeester, als hoofd van de politie, beslist of u een IBS krijgt. Dit doet hij op basis van een geneeskundige verklaring van een onafhankelijk psychiater of arts. Een onafhankelijk psychiater of arts is een arts bij wie u niet in behandeling bent. Zonder de geneeskundige verklaring kunt u geen IBS krijgen en kunt u niet tegen uw wil worden opgenomen.
De beslissing van de burgemeester wordt vastgelegd op het formulier ‘beschikking van de burgemeester inhoudende een last tot inbewaringstelling’.

Op welke termijn moet een IBS worden uitgevoerd?
Een IBS moet direct uitgevoerd worden. Zowel de geneeskundige verklaring als de verklaring van de burgemeester mogen niet ouder zijn dan één dag. U wordt dus binnen één dag opgenomen.

Hoe kom ik in het ziekenhuis?
Meestal gebeurt dat met een ambulance. In veel gevallen wordt de hulp van de politie ingeroepen. De politie mag tegen uw wil uw woning binnenkomen en gevaarlijke voorwerpen van u afnemen.

Wie krijgen te horen dat ik een IBS heb gekregen?
De burgemeester brengt de volgende personen op de hoogte: de officier van justitie, een advocaat, de inspecteur voor de gezondheidszorg, uw echtgeno(o)t(e) of naaste familieleden, uw wettelijk vertegenwoordiger, uw huisarts en/of uw vorige behandelaar.

Krijg ik een advocaat toegewezen?
Ja, hier zorgt de burgemeester voor. De advocaat komt u binnen 24 uur opzoeken. Hij helpt u bij de rechterlijke procedure en let erop dat alles volgens de regels verloopt. Hij is ook aanwezig bij gesprekken met de rechter. Als u uw IBS wilt aanvechten, verleent uw advocaat u de nodige bijstand. De advocaat is gratis.

Op wie kan ik nog meer een beroep doen?
In ieder psychiatrisch ziekenhuis is een patiëntenvertrouwenspersoon, de PVP, aanwezig. Deze persoon heeft als taak patiënten te helpen met klachten en problemen.

Wanneer komt de rechter?
Nadat u bent opgenomen, stuurt de burgemeester zijn beschikking samen met de geneeskundige verklaring naar de officier van justitie. Deze legt de stukken voor aan de rechter. De rechter beslist over de voortzetting van de IBS. Voordat hij die beslissing neemt, moet hij uw mening over de situatie horen. Dit gebeurt binnen drie werkdagen nadat de officier van justitie de stukken aan de rechter heeft voorgelegd.

Wat doet de rechter?
De rechter komt bij u op bezoek om u te horen. Hierbij is een griffier aanwezig die alles noteert. Uw advocaat is eveneens aanwezig. De rechter overweegt of uw IBS heeft voldaan aan de wettelijke voorwaarden. Indien hij meent dat dit het geval is, en u nog steeds niet bereid bent tot een vrijwillige opname, geeft hij een ‘rechterlijke machtiging tot voortzetting van de IBS’ af. Van deze beslissing krijgt u een kopie.
Wanneer de rechter deze voorzetting niet afgeeft, stopt de gedwongen opname en bent u vrij de kliniek te verlaten.

Hoe lang duurt een IBS?
Tussen uw opname en het besluit van de rechter tot voortzetting van de IBS kunnen ongeveer tien dagen zitten. Vanaf de dag dat het besluit tot voortzetting van de IBS getekend is, is een IBS drie weken geldig. Na drie weken is verlenging niet meer mogelijk. Als uw psychiater vindt dat u de kliniek nog niet kunt verlaten, kan hij een rechterlijke machtiging (RM) aanvragen. Zolang deze aanvraag loopt, blijft de IBS van kracht. Deze duurt dan maximaal zeven weken.
Wanneer de rechter u een RM oplegt blijft u gedwongen opgenomen. Zo niet, dan kunt u de kliniek verlaten.

Hoe eindigt een IBS?
In ieder geval loopt een IBS drie weken na de datum van het besluit van de rechter af. Wanneer uw psychiater geen RM aanvraagt, bent u vrij om de kliniek te verlaten.
Gedurende die drie weken kan uw psychiater de IBS opheffen als hij meent dat de dreiging van gevaar niet meer bestaat. U kunt dan de opname vrijwillig vervolgen of met ontslag gaan.

Kan ikzelf om opheffing van de IBS vragen?
Zelf kunt u ook om opheffing van een IBS vragen. U vindt bijvoorbeeld dat u zover bent genezen dat u de kliniek kunt verlaten. Het kan ook zijn dat u de behandeling vrijwillig wilt voortzetten, of u vindt dat u ten onrechte een IBS heeft gekregen.
Om een IBS op te heffen zijn er verschillende mogelijkheden:

• U vraagt via uw psychiater aan de eerste geneeskundige van Eleos (de geneesheer-directeur in het kader van de Wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen) om ontslagen te worden. Deze heeft wettelijk de mogelijkheid om een IBS op te heffen door u ontslag te verlenen.
• U vraagt de rechter de IBS niet voort te zetten. Dit kunt u doen op het moment dat de rechter met u komt praten. U vertelt hem waarom u vindt dat de IBS onterecht is. Tijdens dit gesprek krijgt u bijstand van een advocaat. Deze kan u met uw vraag aan de rechter helpen.

Heb ik met een IBS dezelfde rechten als de andere patiënten?
Ja, al gelden wel de onderstaande beperkende maatregelen: 

• U mag de kliniek niet verlaten. Gaat u toch weg, dan kan de kliniek de politie inschakelen om u terug te brengen. De IBS is een noodmaatregel waarin verlof niet mogelijk is. 
• Als er gevaar bestaat voor uw veiligheid of gezondheid, kan uw recht op contact tijdens de gedwongen opname beperkt worden. Beperking is ook toegestaan, als daarmee strafbare feiten voorkomen worden of als de goede gang van zaken in de kliniek in gevaar komt. Als uw recht op contact beperkt wordt, schrijft uw behandelaar dat in uw behandelingsplan. Als u het niet eens bent met deze beperking, kunt u de beslissing aanvechten bij de klachtencommissie of bij het bestuur van Eleos.
  Niemand kan u tijdens gedwongen opname verbieden contact te hebben met de volgende personen:
• de patiëntenvertrouwenspersoon (ook wel afgekort met PVP)
• uw advocaat
• de officier van justitie
• de rechter
• de (hoofd)inspectie van het staatstoezicht op de volksgezondheid
• de klachtencommissie
• het bestuur van Eleos

Kan ik tijdens een IBS/RM over mijn eigen geld beschikken?
Ja. Als u met een IBS bent opgenomen, kunt u over uw eigen geld beschikken. U mag ook uw eigen goederen beheren en bijvoorbeeld stemmen. In officiële termen heet dit dat u 'handelingsbekwaam' bent. Er zijn twee wettelijke uitzonderingen, namelijk wanneer u een onderbewindstelling hebt of wanneer u onder curatele bent gesteld. Meer informatie hierover vindt u in een Postbus 51 folder van het ministerie van Justitie. Deze folder kunt u bij uw behandelaar opvragen.

De Rechterlijke machtiging (RM)

Wat is een rechterlijke machtiging (RM)?
Een rechterlijke machtiging is een manier om u op te nemen in een psychiatrisch ziekenhuis, hoewel u daarmee op dat moment niet instemt. De RM is geen spoedprocedure, zoals de IBS. Er wordt vooraf gekeken of u met een RM opgenomen moet worden.

Wanneer kan ik een RM krijgen?
U kunt een RM krijgen als mensen uit uw omgeving bang zijn dat u uzelf of anderen iets aan zult doen. Deze mensen vinden dat u zich moet laten opnemen in een psychiatrisch ziekenhuis, maar u bent daartoe niet bereid. Een RM moet worden aangevraagd bij een officier van justitie.

Hoe wordt bepaald of ik een RM krijg?
Om een RM te krijgen moet uw situatie voldoen aan een aantal voorwaarden: 

• er moet sprake zijn van een ernstige dreiging van gevaar voor uzelf of anderen; 
• deze dreiging wordt veroorzaakt door uw psychische stoornis; 
• opname in een psychiatrisch ziekenhuis is de enige mogelijkheid om de dreiging af te wenden.

Wat wordt verstaan onder het begrip ‘gevaar’?
De wet geeft van het begrip gevaar de volgende omschrijving:
Gevaar voor degene die het veroorzaakt, hetgeen onder meer bestaat uit:

• het gevaar dat betrokkene zich van het leven zal beroven of zichzelf ernstig lichamelijk letsel zal toebrengen; 
• het gevaar dat betrokkene maatschappelijk te gronde gaat; 
• het gevaar dat betrokkene zichzelf in ernstige mate zal verwaarlozen; 
• het gevaar dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen zal oproepen.

Gevaar voor een of meer anderen, hetgeen onder meer bestaat uit:

• het gevaar dat betrokkene een ander van het leven zal berover of hem ernstig lichamelijk letsel zal toebrengen; 
• het gevaar voor de psychische gezondheid van een ander; 
• het gevaar dat betrokkene een ander, die aan zijn zorg is toevertrouwd, zal verwaarlozen.

Gevaar voor de algemene veiligheid van personen of goederen:

• In de praktijk kunnen zich ook andere ernstige gevaarssituaties voordoen die passen binnen het gevaarscriterium zoals de wet BOPZ dat aangeeft. Bij gevaar voor uzelf of anderen behoeft dus niet alleen gedacht te worden aan suïcidaal gedrag, zelfbeschadiging of geweld tegen anderen. Het kan ook gaan om ernstige zelfverwaarlozing, ernstig gevaar voor het maatschappelijk en sociaal bestaan van de patiënt, gevaar in het verkeer, of het opwekken van agressie bij anderen. Bij gevaar voor anderen gaat het behalve om geweld ook om ernstig gevaar voor de geestelijke gezondheid van bijvoorbeeld de buren van de patiënt en het creëren van blijvende explosieve situaties in de sociale omgeving van de patiënt, waardoor geweld onafwendbaar lijkt.

Wie bepaalt of ik een RM krijg?
Volgens de wet kunnen de volgende personen een verzoek tot RM aanvragen bij de officier van justitie: uw echtgeno(o)t(e), uw ouders, bepaalde familieleden, uw voogd, curator of mentor. Ook de officier van justitie kan de rechter om een RM verzoeken.

Kan een RM willekeurig worden aangevraagd?
Nee, bij een verzoek moet een geneeskundige verklaring zijn gevoegd die is opgesteld door een psychiater (dus niet door uw huisarts of een andere arts). Uit deze verklaring moet blijken dat de RM nodig is.

Wat is de rol van de rechter?
De rechter ontvangt het verzoek tot RM en zorgt ervoor dat u een advocaat krijgt die u gratis bijstaat tijdens de hele gang van zaken. De rechter neemt de beslissing tot een RM pas nadat hij met u gesproken heeft. De rechter kan ook spreken met personen die u kennen, zoals vroegere hulpverleners, bepaalde familieleden, wettelijke vertegenwoordigers en uw advocaat.
Als de rechter heeft besloten dat een RM noodzakelijk is, is er geen hoger beroep mogelijk. Binnen twee weken na de uitspraak van de rechter moet u zijn opgenomen. Daarna vervalt deze RM.

Hoe lang duurt een RM?
De eerste RM duurt maximaal een half jaar, maar kan ook voor kortere termijn worden afgegeven. Wanneer de eerste periode voorbij is, kan de rechter de RM steeds met maximaal een jaar verlengen. Deze verlenging heet een ‘rechterlijke machtiging tot voortgezet verblijf.’ Na vijf jaar verlening kan de rechter uw RM met maximaal twee jaar tegelijk verlengen.

Wanneer wordt de RM beëindigd?
Wanneer het gevaar dat door de psychiatrische stoornis werd veroorzaakt vermindert, kan de eerste geneeskundige van Eleos u voorwaardelijk ontslag verlenen. De voorwaarden kunnen betrekking hebben op een bepaalde vorm van nazorg of toezicht. Neemt het gevaar tussentijds toe, dan wordt het voorwaardelijk ontslag ingetrokken. Gaat alles goed, dan wordt de RM opgeheven en krijgt u uw ontslag uit kliniek of kan de behandeling op vrijwillige basis voortgezet worden.

Kan ik zelf een verzoek indienen om de RM te beëindigen?
Ja, u kunt een verzoek indienen tot voortijdige beëindiging van de RM. Bijvoorbeeld wanneer u vindt dat u voldoende genezen bent of wanneer u uw behandeling vrijwillig wilt voortzetten. Om de RM op te heffen moet de eerste geneeskundige van Eleos hiertoe een verzoek krijgen. Als de eerste geneeskundige dit verzoek afwijst, dan kunt u via de officier van justitie de rechter verzoeken om opheffing van de RM. U heeft daarvoor recht op gratis bijstand van uw advocaat. Voordat de rechter een besluit neemt, zal hij met u praten.

Hoe krijg ik een verlenging?
Wanneer uw behandelaar vindt dat u langer opgenomen moet blijven, begint hij zeven weken voordat de RM afloopt met het aanvragen van een machtiging tot voortgezet verblijf. Hiervoor moet een geneeskundige verklaring worden opgesteld door een psychiater die niet bij uw behandeling betrokken is. Deze verklaring wordt door de eerste geneeskundige ondertekend en samen met uw behandelingsplan naar de officier van justitie verzonden. Op verzoek van de officier van justitie beoordeelt de rechter of verlenging van de RM nodig is. Voordat de rechter de RM verlengt, moet hij uw mening over de situatie horen. U krijgt bij dit gesprek gratis hulp van een advocaat.

Heb ik met een RM dezelfde rechten als de andere patiënten?
Ja, al gelden wel de onderstaande beperkende maatregelen:

• U mag de kliniek niet verlaten. Gaat u toch weg, dan kan de kliniek de politie inschakelen om u terug te brengen. Met toestemming van uw behandelaar kunt u wel op verlof gaan. Aan dit verlof mag de hulpverlener voorwaarden verbinden, bijvoorbeeld dat u uw medicijnen inneemt. 
• Als er gevaar bestaat voor uw veiligheid of gezondheid, kan uw recht op contact tijdens de gedwongen opname beperkt worden. Beperking is ook toegestaan, als daarmee strafbare feiten voorkomen worden, of als de goede gang van zaken in de kliniek in gevaar komt. Als uw recht op contact beperkt wordt, schrijft uw behandelaar dat in uw behandelingsplan. Als u het niet eens bent met deze beperking, kunt u de beslissing aanvechten bij de klachtencommissie of bij het bestuur van Eleos.
• Niemand kan u tijdens gedwongen opname verbieden contact te hebben met de volgende personen:
• de patiëntenvertrouwenspersoon (ook wel afgekort met PVP)
• uw advocaat
• de officier van justitie
• de rechter
• de (hoofd)inspectie van het staatstoezicht op de volksgezondheid
• de klachtencommissie
• het bestuur van Eleos

Kan ik tijdens een RM over mijn eigen geld beschikken?
Ja. Als u met een RM bent opgenomen, kunt u over uw eigen geld beschikken. U mag ook uw eigen goederen beheren en bijvoorbeeld stemmen. In officiële termen heet dit dat u 'handelingsbekwaam' bent. Er zijn twee wettelijke uitzonderingen, namelijk wanneer u een onderbewindstelling hebt of wanneer u onder curatele bent gesteld. Meer informatie hierover vindt u in een Postbus 51 folder van het ministerie van Justitie. Deze folder kunt u bij uw behandelaar opvragen. 

Rechterlijke machtiging op eigen verzoek

Kan ik zelf een RM aanvragen?
In bepaalde omstandigheden kunt u zelf de officier van justitie vragen om een RM. Dit kan wanneer u vermoedt dat u het tijdens de behandeling zo moeilijk gaat krijgen dat u ermee wilt stoppen en er daardoor gevaar ontstaat voor uzelf en/of anderen. Een RM op eigen verzoek voorkomt dat u inderdaad vertrekt.
Voor een RM op eigen verzoek gelden dezelfde voorwaarden als voor een ‘gewone’ RM.

Hoe vraag ik een RM aan?
U schrijft aan de officier van justitie een brief met daarin uw verzoek om een RM. U vermeldt in de brief in welk psychiatrisch ziekenhuis u gedwongen zou willen verblijven. Tevens stuurt u een geneeskundige verklaring mee en een kopie van het behandelingsplan.

Hoe lang duurt een RM op eigen verzoek?
Minstens zes maanden en hoogstens een jaar. Het verzoek kan niet verlengd worden. 

< terug naar boven